Muziek met een boodschap!

aaaaaah, dees was te lang geleden!

I love Japan!

‘t Is hier weer al een paar dagen stillekes,  maar ik heb er een driejaarlijks excuus voor: examens! Ik heb gelukkig weer een aantal dingen om naar uit te kijken en om mij door deze zware, harde, verschrikkelijke periode te loodsen, ‘k heb amper tijd voor af en toe een twitter update.. *huilt zachtjes* (ok, ‘k heb het mij zelf aangedaan, ‘k moet niet zielig zitten doen nu).

In september kan ik echter mijn hartje ophalen in Drongen, waar Matsuri: Japans Weekend plaats vindt op 11, 12 en 13 september. Toegang van het hele gebeuren is helemaal gratis (perfecte uitstap in tijden van crisis!), maar als je workshops wilt meedoen, moet je op voorhand inschrijven via de website. Het aanbod workshops is dan ook heel erg uitgebreid, gaande van een stuk of 5 verschillende krijgskunsten en vechtsporten (Ninjutsu, Aikido, Iaido, Judo, Karate,..), Japans “drummen”, bloemschikken, manga tekenen, boogschieten,… Sommige workshops (eentje, thee-ceremonie kost €5 per sessie) zijn wel betalend.

Ik denk wel dat je u best zo snel mogelijk inschrijft voor die workshops, want sommige mensen hebben zich echt voor bijna alles behalve bloemschikken, thee ceremonie, trommelen en sushi maken (‘t was volzet op de momenten dat ik kon) ingeschreven.. Schandalig schijnt het, maar het leven is aan de rappe! En aan de mensen die zich vervelen tijdens de examens en van de laatste twee weken van de zomervakantie optimaal willen genieten en alles gaan meepakken wat ze kunnen. Uitrusten kan ik wil weer doen tijdens het schooljaar..

Newmew

Zucht, mijn titel is het levende bewijs van de officiële dood van mijn inspiratie. Om vooral geen verdere hoop op interessante onverwachte ontwikkelingen te creëren, deze post gaat over nieuw spul AKA “wat vindt ge van mijn nieuwe bloglayout?”. ‘k Was de vorige beu, maar ik mis mijn banner wel een beetje. Ik ben ook nog niet helemaal zeker of ik hem wel goed vind zo.. Of leuk.. Time will tell.

Wanna see mijn ander nieuwtje?

Tadaaa:

‘t Was bijna uitgelopen in een grote ergernispost, maar gisteren (of eergisteren, wie weet dat nog, jongen) kregen we telefoon. Of een toonzaalmodel ook goed genoeg was, want anders ging het echt wel heel lang duren. Langer dan de 2 weken extra die we bovenop ons 3 weken eerst gingen moeten wachten. Dus ja, het toonzaalmodel was goed genoeg, zeker omdat ik nog eens wou navragen naar kortingen bij toonzaalmodellen. Aangekomen bij Vandenborre te Gent, bleek dat het geen toonzaalmodel was. Althans, dat zeiden ze. Ik heb mijn twijfels aangezien er nieuwe plakband op de doos zat en omwille van de miraculeuze verschijning van een extra, niet toonzaalmodel-exemplaar dat ook niet 2 weken te vroeg geleverd is, maar hey, wie ben ik om mensen hun woorden in twijfel te trekken. Verkopers zijn oprechte mensen, so we just payed and went home. Voor thuis te raken moesten we wel die printer op de fiets binden. Lang leve oneindig uitrekbare  €2,5 fietsrekkers uit de Gamma. Jammer dat ze niet meer terug krimpen nadat ze uitgerokken zijn…

En nu *printprint!* It’s da sound of dat printa!
Hehe, welk melodietje misbruik ik hier schaamteloos?

^-^

Hoofdpijn en herexamens teisteren mijn brein op deze warme (echt veel te warme) zomerdag. Dizzee Rascal heeft net zijn eigen plaat aangekondigd op StuBru en ik vind dat ik nodig mijn blog moet updaten. ‘t Zal een kortje worden, want het gaat goed en als de dingen goed gaan, dan staat er weinig in de kranten en weinig op mijn blog.

Waarom gaan de dingen goed?

Attent van u, dat u het vraagt. De dingen gaan goed, because this baby is mine! Mijn stelling dat prijs=arbeid gaat bij deze compleet op, mijn geweldige *kucht zichzelf halfdood* tekentalent verdient een paar jaar van mijn dankbaarheid! Mijn overige eeuwen dankbaarheid gaan naar BGGD, @Bnox & Nokia!

Verandering…

Normaal post ik nooit dingen in verband met mijn rattenopvang-leven op deze blog, maar aangezien het om een grote verandering gaat, ga ik het hier toch ook even melden.

Sinds kort ben ik niet langer meer een medewerker van Rattenopvang Ratito. Omwille van interne meningsverschillen is een deel van de medewerkers (de helft om meer precies te zijn) opgestapt en hebben wij een nieuw initiatief opgestart. Dit initiatief is terug te vinden op het wereldwijde web en ver daarbuiten onder de naam “Rattenopvang Rattitude“.

Wij wensen de resterend medewerkers van Ratito alle succes met hun organisatie en hopen dat onze organisatie minstens even groot mag worden!

Rattenopvang Rattitude is te bereiken via:

- een www: http://www.rattitude.be

- email: opvang.rattitude@gmail.com

- gsm: 0478/036452

- een forum: http://forum.rattitude.be

How I tried to win a white Nokia N97…

I’m a sucker voor wedstrijden, can’t resist competing. ‘t Is dus ook niet verwonderlijk dat ik het niet kan nalaten om mee te doen voor de Nokia N97 die wordt weggegeven door Brussels Girl Geek Dinner (en Nokia zelve). Waarom ik zo graag wil winnen? Nieuw speelgoed is gewoon altijd leuk en bovendien laat mijn GSM (nog geen jaar oud :s) het nu al afweten op gebied van scherm. Plots zomaar het scherm dat uitvalt is geen functie die ik op mijn GSM wou…De functies die ik wel wou, zijn natuurlijk integraal terug te vinden op de nieuwe Nokia N97.

Aangezien ik niet beschik over een digitale camera, vallen er dus ook deze keer geen bewegende beelden te spotten op mijn blogje, maar wel iets dat bijna zo goed als bewegend beelden zijn! Tenminste als ge een beetje uw fantasie gebruikt…

Fantasie aan? Ok, dan presenteer ik u met enige trots en enige vertwijfeling mijn allereerste stripje! De volledige twee pagina’s lang en zowaar een erg kort-kortverhaal. En met enige waarschijnlijkheid ook de laatste keer dat ik een strip teken. Uitgetekend op A3 formaat heeft het mij bloed, zweet en tranen gekost. Alleen al om iets te vinden wat ik kon doen en dan de spanning omdat mij hele maand propvol zat (teksten voor een nieuwe website schrijven, verhuizen), maar als u dit leest is het mij gelukt binnen de deadline te blijven! Hihi, it was fun! ^-^

Klikken voor vergroting!

Klikken voor vergroting!

En dan een beetje meer in detail:

Klik voor vergroting!

Klik voor vergroting!

Klik voor vergroting!

Klik voor vergroting!

Hervallen in de eeuwige ergernis

Het ging al een tijdje goed met mijn ergernissen. Ze waren over sommige dingen zelf zo goes al verdwenen, maar gisteren heeft mijn ergernisniveau over het openbaar vervoer, meer precies over de Lijn en hun lieftallige k*tsite een nieuwe piek bereikt. Ik zal mijn verhaal in het lang en in het kort uit de doeken doen, zo erger ik geen mensen nodeloos met lange verhalen én kan ik de nieuwsgierigheid van de mensen met een goesting naar lange verhalen bevredigen. Nog een extra pluspunt is dat ik mijn verhaal twee keer kwijt kan! Extra opluchting voor mij! Zoveel vliegen heb ik nog nooit in één klap geslagen.

Om een lang verhaal dus kort te maken: Ge stapt op tijd buiten voor de bus van 10u08 te halen. Om 14u30 zijt ge eindelijk thuis.

Op het lange verhaal ongeveer even lang te houden: opstaan om 9u, uw uiterste best doen om uw valies te pakken naar huis, u op tijd kunnen douchen en alle beestjes op kot eten en drinken kunnen geven en zowaar een paar minuten met uw vingers kunnen staan draaien alvorens de deur uit te lopen om 10u04 (ook al zei de website van de lijn dat 10u06 ook perfect goed is hoor, maar ge weet ergens diep van binnen dat ge de website van de lijn best niet te veel vertrouwt). En zie! Ge hebt zowaar gelijk, want om 10u06, vlak voor uw neus, want ge stond op het punt om over te steken naar uw halte recht tegenover u, rijdt de bus u voorbij. Twee minuten te vroeg! Komt dat tegen.

Een uur later zijt ge vast besloten om niet hetzelfde tegen te komen. Om 11u00 zit ge al aan de halte en vol verwachting kijkt ge uit naar de bus. Die komt en gij kunt opstappen om 11u04, had ge de site van De Lijn gevolgd, ge had uw bus niet eens meer voor uw neus zien wegrijden!

Ge stapt af aan Merelbeke Kerk, want daar moet ge overstappen op lijn 49, richting Herzele. Ge moet daar 10 minuutjes wachten en ergens in de loop van die 10 minuten merkte ge het op.. “Halte afgeschaft” staat er op een blad dat 15cm boven de grond hangt. Er staat een mottige planneke bij, maar aangezien ge Merelbeke niet zo goed kent, raakt ge er niet direct wijs uit. Na een paar minuten beseft ge dat het plan op geen kloten trekt, want zelf de Kerk en het kerkeplein of de rotonde die ge 50m verder ziet staan er niet op aangeduidt. Wel de tennisclub van Merelbeke, maar ge hebt geen zin in tennis.

Ge besluit om den eersten bus te stappen die passeert en te vragen waar ge nu kunt overstappen naar lijn 49. De chauffeur van de uitverkoren bus weet niet hoe bus 49 rijdt, laat staan dat hij weet aan welke halte hij u moet opstappen. (Dank u de lijn, voor uw persoon instructies te geven bij een omleiding van een halte die ondertussen al zeker 3 maand duurt, een beetje hulp is te veel gevraagd ofzo? Of is het niet de moeite omdat je de route alle weken verlegt?) Hij laat u twee haltes verder afstappen, want daar hangt geen papierken met “halte afgeschaft” en als dat er niet hangt, dan gat hij vast wel komen. Ge ziet dat ge uw bus 49 waarschijnlijk op een minuut gesmist hebt en ge belt eens naar huis. Kijken of er geen taxi kan geregeld worden. Dat kan helaas niet en ge blijft dus een uur zitten wachten. Na ongeveer een uur schiet er plots een gedachte door uw hoofd: “wat als er wel een papierke moet hangen, maar het weg is?”. Ge begint rond u buskotje te zoeken naar zo een blad en of er ergens een vervanghalte te zien is, maar alles wat ge ziet is uw bus 49 die het kruispunt oversteekt op de baan waar uw buskotje niet staat.

Ge belt opnieuw naar huis, want ge zijt den bus beu. Ge slaagt er in om iets geregeld te krijgen. Terwijl ge wacht op Taxi Thuisfront helpt ge nog een oudere man op weg die in hetzelfde schuitje van u zit. Uw taxi komt na een half uurtje aan en ge zijt op weg naar huis. Nu kan er niets meer misgaan, ge zit in een auto, dus ‘t zal wel wat rapper gaan dan met den bus die ge al twee keer gemist hebt.

Ergens onderweg, tussen Landskouter en Oosterzele is uw auto het helaas ook beu. ‘t is bergop en hij heeft er geen zin meer in. Benzine op. Ge beseft plots ook dat ge het hele gedoe niet langer meer tragisch kunt bezien. Tragisch slaat om naar komisch en ge belt opnieuw rond. Opa komt u depaneren met een buske benzine waar maar 2liter meer in zit. Een buske zonder teut. Gelukig hebt gij nog een boekske met een plastieken kaft die kan sneuvelen. En zo zijt ge toch nog nuttig geweest in uw eigen “reddings”operatie.

Als ge thuiskomt om 14u30 staat er zowaar nog een hele kom macaroni op u tewachten. Uw dag wordt nog leuker als ge ziet dat ge die poken gewonnen hebt, waarvoor ge u zo had uitgesloofd. Ge had u eigenlijk echt wel veel te hard uitgeslooft. :p